Przerwany rok akademicki
Głównym obszarem działań Stowarzyszenia od jesieni 2007 r. pozostaje Uniwersytet Trzeciego Wieku. Wówczas to zarząd, kierowany przez długoletnią przewodniczącą – Krystynę Just, podjął decyzję o powołaniu placówki dydaktycznej, jakiej nie było dotąd nie tylko w naszym mieście, ale także w całym powiecie szamotulskim. Od inauguracji pierwszego roku akademickiego, która odbyła się 5 lutego 2008 r., widać było, że poprzeczka została zawieszona bardzo wysoko. Praca tamtego zarządu, jak to określamy z sympatią, naszych „matek założycielek”: Krystyny Just, Teodozji Bąkowej i śp. Iwony Majewskiej, pozostaje wzorem i źródłem inspiracji dla kolejnych organizatorów UTW.
Inauguracja roku akademickiego 2019/2020 odbyła się 8 października. Bardzo interesujący wykład dotyczący historii naszego liceum przedstawił Bogdan Araszkiewicz – nauczyciel historii, absolwent liceum z 1979 r., natomiast piękny koncert dał znany harfista Michał Zator. Weszliśmy w okres normalnych zajęć: wykładów, lektoratów, ćwiczeń i wyjazdów edukacyjno-krajoznawczych. Nową propozycją dla naszych studentów były warsztaty pisania wspomnień „Klucz do skarbca wspomnień”, przeprowadzone przez Agnieszkę Krygier-Łączkowską. Na wykładach w połowie listopada i w grudniu mieliśmy okazję podziękować poprzedniemu przewodniczącemu – Pawłowi Mordalowi oraz Marii Piątek, która od początku prowadziła sekretariat UTW. Tego ostatniego zadania podjęła się Aleksandra Olejnicka.
W połowie grudnia pani starosta Beata Hanyżak zaprosiła nas na koncert świąteczny Folk Kapeli „Góralska Hora”. Nowy rok rozpoczęliśmy pełni planów, między innymi chcieliśmy zorganizować dla naszych studentów dwa wyjazdy zagraniczne: wiosną do Czarnogóry i wczesną jesienią – na Lazurowe Wybrzeże. 10 marca 2020 r., w związku z pojawieniem się w Wielkopolsce pierwszych zachorowań na covid, odwołaliśmy wtorkowy wykład, mając nadzieję, że nasi studenci nadal będą mogli spotykać się w mniejszych grupach, na przykład w czasie lektoratów. Następnego dnia Minister Edukacji Narodowej zawiesił działalność edukacyjno-wychowawczą na terenie szkół. Wtedy już wiedzieliśmy, iż żadnych zajęć prowadzić nie możemy. Oczywiście, tak jak wszyscy inni, mieliśmy nadzieję, że to tylko na chwilę, nie przypuszczaliśmy, że jako społeczność UTW spotkamy się dopiero za ponad półtora roku… Zamknięci w domach, w rozmowach telefonicznych staraliśmy się wzajemnie wspierać psychicznie, dowiadywaliśmy się, czy nasi najstarsi seniorzy mają opiekę i nie trzeba im, na przykład, zrobić zakupów.
My też „na onlinie”
Kolejny rok akademicki – 2020/2021 chcieliśmy zainaugurować 13 października. Ze względu na stan epidemiczny planowaliśmy wykład, bez uroczystości wręczenia indeksów, koncertu i poczęstunku. Jesienny wzrost zachorowań zniweczył nasze plany, więc – wzorem innych sfer edukacyjnych – zaczęliśmy się przygotowywać do zajęć zdalnych. Trzeba było na naszej stronie wgrać link do platformy edukacyjnej, wygenerować dla wszystkich loginy i hasła. Pierwszy wykład w formie zdalnej odbył się 10 listopada.
Zanim to nastąpiło, nasze Stowarzyszenie i społeczność UTW dotknął bolesny cios – 1 listopada zmarła Iwona Majewska z domu Budych. Należała do grona założycieli Stowarzyszenia Wychowanków Gimnazjum i Liceum im. ks. Skargi i przez 25 lat pracowała w jego zarządzie. Współtworzyła także nasz Uniwersytet Trzeciego Wieku, dbała o jego poziom i dobro studentów. Była osobą niezwykle sumienną, zaangażowaną całym sercem w sprawy Stowarzyszenia i UTW. To właśnie pani Iwona, wieloletnia tancerka zespołu folklorystycznego „Szamotuły”, wprowadziła elementy związane z kulturą ludową regionu do programu naszego Uniwersytetu: były to wykłady prof. Zbigniewa Jasiewicza, seminarium dotyczące stroju szamotulskiego prowadzone przez Halinę Krupińską, a także występy zespołu „Szamotuły” podczas koncertów dla studentów UTW. Jak w swoim wspomnieniu, odczytanym w czasie pogrzebu, napisała Krystyna Just, Iwona Majewska „nie tolerowała niedbalstwa, braku czasu dla danej sprawy, bylejakości. […] Nigdy nic nie było jej trudno wykonać, a każde zadanie realizowała perfekcyjnie i z wielką charyzmą. Zawsze można było na niej polegać”.
Jak wyglądała praca naszego UTW w tym roku akademickim? Najpierw trzeba było nauczyć się logować, włączać dźwięk i mikrofon, pojawiały się problemy techniczne. Po jakimś czasie niektórzy nasi seniorzy doszli do takiej wprawy, że łączyli się poprzez telefon, a obraz wrzucali na telewizor! Odbyło się 31 wykładów przeprowadzonych przez 29 wykładowców, z tego aż 17 spotkało się z naszymi studentami po raz pierwszy. Wykorzystaliśmy możliwości, jakie daje zdalne połączenie, i zapraszaliśmy na wykłady osoby, którym – ze względu na odległość – trudno byłoby się pojawić u nas w normalnych warunkach. Jeden z wykładów wygłosił prof. dr hab. Krzysztof Wronecki – nasz nowy honorowy rektor, powołany na początku roku akademickiego po rezygnacji prof. dr. hab. Feliksa Jaroszyka. Profesor Wronecki ukończył szamotulskie liceum w 1962 r., pracował na Akademii Medycznej i Akademii Wychowania Fizycznego we Wrocławiu oraz na Politechnice w Opolu, specjalizował się w kardiologii i kardiochirurgii dziecięcej; jego pasją jest też historia medycyny.
Co tydzień studenci łączyli się na zajęcia językowe. Zaproponowaliśmy również cykl 10 spotkań zatytułowanych „Trening zdolności poznawczych, czyli fitness dla mózgu” według autorskiego projektu Katarzyny Waszak (absolwentki liceum z 2003 r.). Zorganizowaliśmy nawet bożonarodzeniowy koncert, transmitowany na żywo z prywatnego domu, w którym wystąpił dla nas szamotulanin Paweł Bączkowski (matura 1983 r.). W Wielki Czwartek spotkaliśmy się na naszej platformie zdalnego nauczania, aby wysłuchać i obejrzeć – z odtworzenia – koncert Improsonus Trio pt. Muzyczne rozważania pasyjne. Frekwencja na tych wszystkich wydarzeniach online była, oczywiście, niższa niż w normalnym trybie pracy UTW.
Późną wiosną 2021 r. sytuacja covidowa w Polsce się poprawiła i zniesiono część obostrzeń. Można było pomyśleć o spotkaniach i wyjazdach. 10 czerwca rozpoczęliśmy – tak bardzo potrzebne po ponad roku izolacji i ograniczonej możliwości kontaktu z lekarzami – ćwiczenia rehabilitacyjne. Odbywały się one przez całe lato, aż do następnego roku akademickiego. Wykłady zdalne trwały do połowy czerwca, a 22.06. w Szamotulskim Ośrodku Kultury spotkaliśmy się na zorganizowanym specjalnie dla nas koncercie tradycyjnej muzyki żydowskiej, prezentowanej przez Duo Ruach.
Pierwsza dłuższa, bo 3-dniowa, wycieczka odbyła się już na przełomie maja i czerwca; wyjazd do Wadowic, Zakopanego i Krakowa realizowany był w ramach projektu Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego. Radość związana z bezpośrednimi spotkaniami i podróżowaniem była ogromna. Latem 2021 r. zaproponowaliśmy w związku z tym naszym studentom szczególnie dużo wyjazdów edukacyjnych; wszystkie cieszyły się dużą popularnością. Byliśmy, między innymi, w Muzeum Narodowym i Muzeum Sztuk Użytkowych w Poznaniu, w Muzeum Ziemiaństwa w Dobrzycy, w muzeach na zamku w Gołuchowie i w pałacu w Rogalinie, w muzeach wolszyńskich: Marcina Rożka i Roberta Kocha, podziwialiśmy pełen uroku Łagów, jeździliśmy drezynami w Nojewie i wybraliśmy się szlakiem dawnych osad olęderskich w północnej części Puszczy Noteckiej. Pod koniec września grupa z UTW wyjechała na długo oczekiwaną wycieczkę zagraniczną na Lazurowe Wybrzeże.
Radość powrotu
Nowy rok akademicki – 2021/2022 zainaugurowaliśmy 5 października. Wykład na temat historii pandemii wygłosił honorowy rektor – prof. dr hab. Krzysztof Wronecki; krótki koncert zaprezentowali 17-latkowie z Szamotuł: wokalistka Julianna Sroka-Kierończyk i pianista Krzysztof Łączkowski. Oprócz wykładów (w sumie w całym roku było ich 28) i lektoratów, które odbywały się także w poprzednim roku, rozpoczęliśmy zajęcia artystyczne (plastyka, pisanie ikon, warsztaty rękodzielnicze) i rehabilitacyjne (gimnastyka, joga, aqua aerobik). W naszym programie, jako nowość, umieściliśmy popołudnie gier planszowych (raz w miesiącu).
W przeciwieństwie do innych Uniwersytetów Trzeciego Wieku z całego kraju nie odczuliśmy jakoś szczególnie popandemicznego kryzysu. Niektórzy seniorzy wprawdzie dość ciężko przechorowali covid, inaczej jednak jak w przypadku młodego pokolenia nie odcisnął on piętna na ich psychice. Po półtorarocznej przerwie pewna grupa najstarszych studentów nie wróciła już na zajęcia, ale taka sytuacja występuje właściwie co roku. Na nasz UTW zapisała się równocześnie liczna grupa nowych studentów.
Covid się oczywiście nie skończył i jeszcze kilka razy – w grudniu, styczniu i w lutym – musieliśmy odwoływać pojedyncze wykłady; nie odbył się też planowany koncert bożonarodzeniowy. Wstrząsem dla naszych studentów, podobnie jak dla wszystkich Polaków, był atak Rosji na Ukrainę. W pamięci starszego pokolenia żywe jest przecież wspomnienie wojny jako przeżycie rodziców lub nawet własne, mamy bowiem w naszym gronie kilka osób z roczników przedwojennych. Jeden z wykładów w kwietniu 2022 r. został poświęcony Ukrainie i wspomnieniom z wycieczki UTW do tego pięknego kraju (2012 r.). Z bólem myśleliśmy, że niektóre z tych miejsc właśnie są niszczone.
Rok był wypełniony wyjazdami o charakterze edukacyjnym. Nowość stanowiły dwie wycieczki „W nieznane”, której program znał tylko nasz przewodnik – Paweł Mordal. Byliśmy m.in. w Objezierzu i w tłoczni soków w Żukowie, w palmiarni i Muzeum Pyry w Poznaniu, w kórnickim zamku i arboretum, w dawnym opactwie cystersów w Lądzie i na pięknej plantacji lawendy w tej samej miejscowości, zwiedziliśmy Muzeum Adama Mickiewicza w Śmiełowie, Bydgoszcz, Pyzdry, Miłosław, Winną Górę, Kostrzyn, Witnicę i Ośno Lubuskie, spacerowaliśmy w wąwozach wokół Chalina i uczestniczyliśmy w dwóch rajdach turystycznych. Wiosną 2022 r. grupa studentów UTW wzięła udział w trzydniowej wycieczce na Dolny Śląsk, a wczesną jesienią odbyła się nasza kolejna wycieczka zagraniczna, tym razem do Albanii, Macedonii Północnej i Kosowa (przełom września i października 2022 r.).
Nie zabrakło też wyjazdów na koncerty i do teatru. Bardzo duże wrażenie wywarł na nas prezentowany gościnnie na deskach Teatru Nowego monodram Trzy ćwierci do śmierci Karoliny Martin, aktorki młodego pokolenia, naszej młodszej koleżanki – absolwentki liceum z 2010 r. Aleksandra Słomińska tak opisała swoje wrażenia:
„Karolina Martin w tym spektaklu pokazała cały kunszt aktorski, animując lalką Babuszką, starowinką, przedstawiła jej całe „za długie” życie. Lalka sama w sobie to prawdziwy majstersztyk, a w dłoniach Karoliny staje się postacią, od której nie można oderwać wzroku. Stają się jednością i to jest niesamowite. Widzimy różne oblicza Karoliny, wiele wcieleń. Smaku dodaje język gwarowy, którym posługuje się bohaterka przedstawienia. Każdy ruch Karoliny, gest jest przemyślany, precyzyjny, wypracowany. Zadziwiła mnie też scenografia, całkowity minimalizm, czyli umiejętnie wykorzystany rekwizyt: kawałek materii, który raz jest rzeką, zwinięty w kłębek staje się brzuchem, innym razem owinięty wokół kolana jest… dzieckiem. Dziękujemy bardzo Karolinie za ogromne wzruszenie, za prawdę, która wypływała z jej wnętrza. Dziękujemy też całemu zespołowi towarzyszącemu: muzykom, animatorom, realizatorom świateł i wszystkim, którzy przyczynili się do tego, że mogliśmy doznać tylu estetycznych wrażeń. Po spektaklu odbyło się krótkie spotkanie z publicznością”.
Rok akademicki oficjalnie zakończyliśmy 21 czerwca 2022 r. Temu wydarzeniu towarzyszył niesamowity koncert piosenki francuskiej, w którym wystąpił Dariusz Tarczewski (absolwent liceum z 1999 r.) z wokalistką Ksenią Shaushyshvili.
Rok jubileuszu 15-lecia
Kolejny rok akademicki (2022/2023) zainaugurowaliśmy 11 października, znów w atmosferze niepewności związanej z bardzo wysoką inflacją i sytuacją za wschodnią granicą Polski (przewidywano wówczas, że zimą może zabraknąć prądu). Wykład „Fakty i mity, czyli jak się nie dać zwieść pozorom. Okiem przyrodnika” zaprezentowała prof. dr hab. Agnieszka Tomkowiak z Zakładu Hodowli Roślin Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu (szamotulskie liceum ukończyła w 1997 r.). Koncert wokalny zaprezentował szamotulski kwartet A Vista, który porwał publiczność dowcipną piosenką o naszym Uniwersytecie Trzeciego Wieku (na melodię popularnej piosenki Hallelujah Leonarda Cohena). Jak tu nie roześmiać się, słuchając takich słów?
Historia ta o rozwoju,
o wielkiej wiedzy podboju,
edukacja w trzecim wieku – rewelacja.
Uczcijmy więc radosny czas,
kto przyszedł tu, niech słucha nas:
UTW inauguruje w Szamotułach!
W Szamotułach, w Szamotułach… (2 x)
Studenci wszyscy pilni są,
pasje, hobby swe rozwijać chcą,
informatyka, joga, ikony i plastyka.
Indeksy w dłoń, rektora goń,
sukcesu smak już czujesz woń,
UTW inauguruje w Szamotułach!
W Szamotułach, w Szamotułach… (2 x)
Globtroterów tutaj mnóstwo jest,
na każdy wyjazd cieszą fest,
Winna Góra, Bydgoszcz, Macedonia i Kosowo.
Paszporty, wizy noszą wciąż,
z kieszeni nie wystaje wąż,
UTW inauguruje w Szamotułach.
W Szamotułach, w Szamotułach… (2 x)
Weszliśmy w czas normalnych zajęć, po trzech latach wreszcie nie trzeba było niczego odwoływać lub zawieszać. W ciągu roku odbyło się 29 wykładów, na naszym UTW pojawiło się 14 nowych wykładowców. Nowość stanowił cykl zajęć malowania akwarelami, prowadzony przez Viktorię Popovą – artystkę, która zamieszkała w Szamotułach po ataku Rosji na Ukrainę. Grupa studentów przez kilka miesięcy rozwijała umiejętności gry w brydża pod kierunkiem Jana Grygiera z klubu brydża sportowego „Kleks”. Warto wspomnieć także o cyklu warsztatów rękodzielniczych modnej znów makramy, które dla grona koleżanek przeprowadziły nasze studentki: Dorota Kroschel i Henryka Jakuszkowiak.
13 grudnia studenci UTW byli gośćmi, zorganizowanego przez starostwo powiatowe, koncertu „Najpiękniejsze polskie kolędy i piosenki świąteczne”, w którym wystąpiła Magdalena Janicka z zespołem. 13 maja 2023 r. grupa z Szamotuł wzięła udział w XI Wielkopolskich Spotkaniach Sportowo-Integracyjnych Uniwersytetów Trzeciego Wieku w Sierakowie. W ciągu tego roku akademickiego zwiedziliśmy, między innymi, Muzeum Etnograficzne w Ochli, Muzeum Bambrów Poznańskich i Muzeum Narodowe (wystawa obrazów Jacka Malczewskiego), Bibliotekę Raczyńskich, Zamek Cesarski – wszystkie obiekty znajdują się w Poznaniu, gorzelnię i pałac Chłapowskich w Turwi, opactwo benedyktynów w Lubiniu i skansen w Cichowie. Zapoczątkowaliśmy też nowy cykl wycieczek „Poznajemy powiat szamotulski”; podczas pierwszego tego typu wyjazdu zwiedzaliśmy gminę Duszniki: dwór w Sękowie, kościół w Wilczynie, kościół św. Marcina i dawny kościół ewangelicki w Dusznikach, Izbę Regionalną Towarzystwa Miłośników Ziemi Dusznickiej, kościół i pałac w Sędzinach oraz interesujące grodzisko koło Zalesia. Byliśmy też w Teatrze Polskim na spektaklu Cudzoziemka i na kilku koncertach, w tym na recitalu szamotulan – Julianny Sroki-Kierończyk i Krzysztofa Łączkowskiego w Sali Wielkiej Centrum Kultury Zamek w Poznaniu. Na początku czerwca po raz pierwszy zorganizowaliśmy tygodniowy wyjazd grupy studentów nad morze – do Grzybowa koło Kołobrzegu. W październiku 2023 r. studenci wyjechali na wycieczkę na Maltę.
Uroczyste zakończenie roku akademickiego połączyliśmy z obchodami 15. rocznicy działalności Uniwersytetu Trzeciego Wieku w Szamotułach. W Muzeum – Zamek Górków 20 czerwca 2023 r. odbył się wernisaż wystawy ikon stworzonych przez nasze studentki i studenta w ramach cyklu prowadzonego przez szamotulskiego artystę Jarosława Kałużyńskiego (absolwenta liceum z 1982 r.). Wystawę można było podziwiać przez kilka tygodni, warto dodać, że prace były eksponowane obok obiektów ze stałej ekspozycji muzealnej. Na temat wystawy powstał reportaż wyemitowany przez TVP 3 Poznań. Tego samego dnia odbyła się główna uroczystość jubileuszowa z udziałem zaproszonych gości, wręczeniem dyplomów w pamiątkowej teczce z grafiką szamotulskiego artysty Damiana Kłaczkiewicza (absolwenta z 2003 r.) i nagród książkowych osobom, które na UTW są od samego początku. Na parterze urządziliśmy niewielką wystawę prac naszych studentów – obrazów i rękodzieła. W koncercie „W krainie musicalu” wystąpił kolejny znakomity absolwent szamotulskiego liceum – Dariusz Tarczewski wraz ze swoimi uczennicami z Akademii Muzycznej w Poznaniu: Zofią Marcinkowską i Martą Bykowską.
Idziemy dalej
Rok akademicki 2023/2024 rozpoczęliśmy dnia 3 października. Wykład inauguracyjny na temat roślin w probówce zaprezentowała dr Sylwia Mikołajczyk z Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu. Niezwykle udany był koncert muzyki filmowej w jazzowym opracowaniu, podczas którego wystąpili dla nas Katarzyna Stroińska-Sierant, Jarosław Sierant i Jan Adamczewski.
W tym roku odbyły się 32 wykłady. Jak zwykle staraliśmy się, aby nasi studenci mogli poznać kolejnych pracowników wyższych uczelni i zaznajomić się z ich naukowymi pasjami; w tym roku wykłady wygłosiło 16 nowych wykładowców. Zapoczątkowaliśmy lektorat z drugiego języka – bardzo dziś modnego hiszpańskiego. Po kilkuletniej przerwie wróciliśmy do zajęć kulinarnych. Tym razem odbywają się one na terenie Zespołu Szkół nr 2, uczestnicy (nie są to wyłącznie panie) są z nich bardzo zadowoleni, więc w przyszłości – być może – trzeba będzie stworzyć kolejną grupę.
Ciekawym doświadczeniem dla grupy blisko 30 studentów UTW były badania pamięci, które w maju 2024 r. przeprowadziła prof. dr hab. Małgorzata Rutkiewicz-Hanczewska z Uniwersytetu Adama Mickiewicza.
W czasie naszych wyjazdów edukacyjnych w okresie jesienno-zimowym wielokrotnie odwiedzaliśmy Poznań; zwiedziliśmy Muzeum Historii Ubioru, Muzeum Nauki, Sztuki i Iluzji, byliśmy na multisensorycznej wystawie dzieł Vincenta van Gogha, zatytułowanej „Zanurz się w świecie obrazów” i na pokazie charakteryzacji w Teatrze Nowym. Wiosną odwiedziliśmy poznański Ogród Botaniczny i Szkółkę Traw Ozdobnych Henschke w Sycynie. Bardzo ciekawym doświadczeniem był pobyt w niezwykle nowoczesnym Centrum Symulacji Medycznej przy Uniwersytecie Medycznym w Poznaniu. W ramach cyklu wycieczek „Poznajemy powiat szamotulski” odwiedziliśmy Pożarowo – niesamowite wrażenie wywarł na nas odremontowany budynek pałacu oraz zabudowania folwarczne, byliśmy też w Pakawiu, zwiedziliśmy Biezdrowo i Wartosław. W okresie wakacyjnym również poznawaliśmy nieodległe od Szamotuł okolice. Najpierw zwiedziliśmy gminę Tarnowo Podgórne: byliśmy w kościele Wszystkich Świętych i odpoczywaliśmy na terenie tężni, odwiedziliśmy Muzeum Powstańców Wielkopolskich w Lusowie i pałac w Jankowicach. Później wyruszyliśmy „Szlakiem rodu Kwileckich” – byliśmy w Kwilczu (w pałacu i kościele), Oporowie i Dobrojewie. Grupa studentów UTW pod koniec maja przebywała na wycieczce w Czarnogórze, a pod koniec września 2024 r. studenci wyruszą na tydzień do Ustki.
Oficjalne zakończenie roku akademickiego 2023/2024 odbyło się 18 czerwca. Wystąpili dla nas młodzi artyści – szamotulanka Marcelina Dera (skrzypce) i Mikołaj Mielcarek (wiolonczela).
Kilka zdań podsumowania
Przez wszystkie lata działalności szamotulski Uniwersytet Trzeciego Wieku wypracował własny model, którego centrum stanowi cotygodniowy półtoragodzinny, typowo akademicki, wykład, na który zapraszani są wybitni przedstawiciele różnych dziedzin. Od samego początku istnienia szamotulskiego UTW dbano o to, aby przekazywano naszym studentom wiedzę na najwyższym poziomie i najbardziej aktualną (np. w programie ostatniego roku znalazł się wykład na temat sztucznej inteligencji, wygłosił go prof. dr hab. Piotr Skrzypczyński – absolwent liceum z 1988 r.). Szamotuły odwiedzają wykładowcy znani w całym kraju. Trudno tu wymienić wszystkich, więc ograniczę się do trojga profesorów, którzy pojawili się po raz pierwszy na naszym UTW w ostatnim czasie; myślę tu o prof. dr. hab. Pawle Bogdańskim – kierowniku Katedry Zakładu Leczenia Otyłości, Zaburzeń Metabolicznych i Dietetyki Klinicznej Uniwersytetu Medycznego w Poznaniu, prof. dr hab. Izoldzie Kiec – literaturoznawczyni i kulturoznawczyni z Katedry Kuratorstwa i Teorii Sztuki Uniwersytetu Artystycznego w Poznaniu oraz o prof. dr. Jarosławie Liberku – językoznawcy, kierowniku Pracowni Leksykograficznej Instytutu Filologii Polskiej Uniwersytetu Adama Mickiewicza.
Nie oznacza to, oczywiście, że inne niż wykład formy pracy naszego UTW są mniej ważne. Nie sposób wyobrazić sobie roku akademickiego bez lektoratów, warsztatów artystycznych, zajęć rehabilitacji ruchowej i wyjazdów edukacyjnych.
Siłą szamotulskiego UTW są studenci – kreatywni, zaangażowani i wytrwali, dość powiedzieć, że w blisko 200-osobowej społeczności naszego uniwersytetu jest 40-osobowa grupa tych, którzy studiują od lutego 2008 r. I ciągle mało im wiedzy!
Sądzę, że ten tekst ukazał jeszcze jedno – jak wielki potencjał jest w nas – absolwentach Liceum im. ks. Piotra Skargi.
Agnieszka Krygier-Łączkowska